n.b. men kan de lettergrootte veranderen met behulp van het "View" menu bovenaan, derde van links.
Hello everyone,
With a little self indulgence I stepped up to this plate to take a swing at this. It was rather late in life that I began to write poetry as a pass-time poet. (After some reading, one might argue that I have way too much time.) I never thought about it, never planned it. I just suddenly started, which I know is nothing less than a miracle, considering that way back in school, when we had to write an essay, I often returned my paper with just my name on it. "Writers block" they call it these days. Though my teachers called it something else...
Het was heel lang geleden, bij meneer de B, op de Galvanischool in Den Haag. Een Indo die de gewoonte had om aan mijn oor te trekken en dan te draaien. Daarna bij meneer K: Zijn stijl was om m'n nek te grijpen en dan knijpen tot mijn ogen uitpuilden als kikkerogen. Het hoofd van de school was meneer D. Die had van nature kikkerogen. Als ik naar hem gestuurd werd bleef ik maar heel stil, want het zag ernaar uit dat hij elk moment kon ontploffen. Later, op de Da Costa school, als meneer G. me bij hem riep wist ik wat er ging komen. Maar ondanks zijn corpulentie haalde hij uit met een snelheid die een ninja onder de indruk zou brengen. En vervolgens deze tengere knaap als een stro-pop om z'n as deed wentelen. En toch was dat een zachte behandeling in vergelijking met de rammelingen op de St. Bergman school in Bandung. Daar kreeg ik, van een jufrouw nog wel, met de kastie stok op m'n blote benen. En toen ik eens de fout maakte om met een geforceerd grimas wat een glimlach moest voorstellen, stoer naar mijn bank terug te lopen, kreeg ik nog een portie.
So much for "Tempo Dulu!"
If I'm therefore unsuccessful in dazzling you with my attempts at literary greatness, you can blame it on those blows to my head earlier in life. But in all fairness I must say that my teachers were good guys, and I would do it all over again........ (Come to think of it: I did!). First I would like to present "Reboot", a view on the human timeline. I hope you like it.
Homosapiens Neanderthalensis You weren't content and had to remake The things that were given without expenses There to enjoy, just for the take
From making tools by chipping flintstone To the hyperspace helmet on your head, And from subduing your mate with a dinosaur bone To seducing her on the internet
Indeed, you've come a long way in this venue You used to kill rats, now it's clicking a mouse But from all those things you can chose on this "menu", There's nothing edible for you and your spouse.
The eon that passed seems so ephemeral As you progressed with leaps and bounds. Accomplishments boast a cloned individual, And machines that think big, but weigh just an ounce.
A little while longer, if you stay on the ball You won't need the creator who started it all. But then there'll be discontent THINGS that will take, Control of your life, so you Can't eat your cake.
And when they are linked-up without any wire They'll gossip behind your backs. For fear that you'll pull out the plug they conspire To take over all your PC's and your Mac's.
So better go up and explore outer-space For contingency plans that'll do just in case... But you'll be much happier, I'm willing to bet If you're more interactive with God instead.
